ไม่เข้าถ้ำเสือ ใยจะได้ลูกเสือ

12

โดย Artorn Chandavimol

นิทานจีน

ที่เมืองจีน หลายร้อยปีมาแล้วในสมัยตงฮั่น นายทหารจีนชื่อปันเชาสู้รบกับพวกมองโกลจนเกิดมีความดีความชอบ ราชสำนักจึงส่งเขาไปเป็นฑูตที่เมืองซียวี่ ที่อยู่ชายแดนแถบมองโกล

ปันเชาเดินทางไปถึงเมืองซ่านซ่านก่อน ตอนแรกเจ้าเมืองเคารพนอบน้อมต่อเขา แต่พอผ่านไประยะหนึ่ง กลับปฏิบัติต่อเขาอย่างเย็นชา ปันเชาสืบทราบว่าทางมองโกลส่งคนมาเจรจากับเจ้าเมืองซ่านซ่าน. ทำให้เจ้าเมืองซ่านซ่านเกิดความลังเลว่าควรจะคล้อยตามฝ่ายใดดี ปันเชาจึงนัดกินเลี้ยงกับผู้ที่ร่วมเดินทางมาด้วยกัน และพูดกับทุกคนว่า

“ตอนนี้ เรากำลังตกอยู่ในภาวะคับขัน มองโกลก็ส่งคนมาเจรจากับซ่านซ่าน เจ้าเมืองซ่านซ่านตอนนี้ไม่เป็นพวกของเรา. ถ้าหากเขาจับพวกเรามัดแล้วส่งให้มองโกลละก็ แม้แต่โครงกระดูกก็คงจะถูกทิ้งให้หมาป่ากินเป็นแน่ พวกท่านคิดว่าเราควรทำอย่างไรดี”

ทหารทุกคนยืนกรานพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “ไม่ว่าเป็นหรือตาย พวกเราทั้งหมดจะขอยึดตามท่านทุกประการ”

ปันเชารู้สึกซาบซึ้งใจ พูดว่า “ถ้าไม่เข้าถ้ำเสือ เราก็จะไม่ได้ลูกเสือออกมา”

“คืนนี้เราจะเข้าไปจู่โจมพวกมองโกล จัดการให้ราบคาบ วิธีนี้ถึงจะสามารถทำให้เจ้าเมืองซ่านซ่านหันกลับมาสวามิภักดิ์ต่อราชวงศ์ฮั่นเหมือนเดิม งานของพวกเราจึงจะถือว่าสำเร็จลุล่วง”

ในคืนวันนั้นเอง ปันเชาได้นำทหาร 36 คนบุกเข้าจู่โจมทหารมองโกลด้วยความกล้าหาญ ทำให้เขาได้รับชัยชนะตามที่คาดไว้

คนรุ่นหลัง ได้ยึดตามคำพูดของปันเชาที่ว่า “ไม่เข้าถ้ำเสือ ใยจะได้ลูกเสือ” เพื่อใช้อธิบายถึง “ผู้ที่ไม่สามารถตัดสินใจแน่วแน่เมื่อจะทำอะไร หรือผู้ที่ไม่กล้าเผชิญหน้าและสู้กับความลำบาก จะไม่สามารถประสบความสำเร็จได้เลย”

Posted in ไม่มีหมวดหมู่ | Leave a comment

เเมงป่อง กับ เด็ก The boy and the scorpian

131

โดย Artorn Chandavimol

เเมงป่อง กับ เด็ก

The boy and the scorpian

นิทานอีสป

ขณะที่เด็กชายคนหนึ่งวิ่งไล่จับจิ้งหรีดในสวนอย่างสนุกสนาน เขาเห็นแมงป่องตัวหนึ่งเกาะอยู่บนตอไม้ข้างทาง เด็กน้อยจึงหยุดจับจิ้งหรีดแล้วเดินไปใกล้แมงป่องตัวนั้น

แม้ว่าจะวิ่งไล่จับจิ้งหรีดมาทั้งวันจนได้จิ้งหรีดมาถึง 10 ตัวแล้ว แต่ทันทีที่เห็นแมงป่อง เด็กน้อยก็สนใจ จนลืมจิ้งหรีดที่อยู่ในมือไป

เมื่อเดินเข้าไปถึงตัวแมงป่อง เด็กน้อยก็จะเอื้อมมือไปจับ. แต่แมงป่องร้องขึ้นก่อนว่า

“ถอยออกไป. อย่าจับตัวข้านะ ไม่งั้นเจ้าอาจโดนต่อยโดยหางของข้าก็ได้” แมงป่องพูดพร้อมกับชูหางขู่

เมื่อเด็กน้อยได้ยินดังนั้นก็สงสัยและถามแมงป่องว่า “ทำไมจะต้องกลัวหางของเจ้าด้วย” แมงป่องจึงตอบว่า “ก็เพราะพิษที่ปลายหางของข้าจะทำให้เจ้าต้องเจ็บปวดทุกข์ทรมาน”

แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เด็กน้อยเอื้อมมือไปจับแมงป่อง จึงถูกเจ้าแมงป่องต่อยใส่มือ ด้วยพิษที่หางทำให้เด็กน้อยเจ็บปวดทรมานร้องไห้ลั่น จนต้องรีบปล่อยจิ้งหรีดในมือไปหมด

เด็กน้อยร้องไห้และรู้สึกเสียใจที่ไม่เชื่อเจ้าแมงป่องตั้งแต่แรก ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่ต้องทนเจ็บปวดอย่างนี้

คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้:

ความไม่รู้อาจนำความเสียหายร้ายแรงมาให้”

Posted in ไม่มีหมวดหมู่ | Leave a comment

ปลูกข้าวโพดพันธุ์ดี Growing good corn

114

โดย Artorn Chandavimol

ปลูกข้าวโพดพันธุ์ดี

Growing good corn

เกษตรกรคนหนึ่งได้รับรางวัลข้าวโพดยอดเยี่ยมในงานเกษตรแห่งชาติ

นักข่าวหนังสือพิมพ์ไปสัมภาษณ์เขาและได้รู้ว่าเขาได้แบ่งปันเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดอย่างดีให้กับเพื่อนชาวไร่บริเวณใกล้เคียง

“ทำไมคุณจึงแบ่งพันธุ์ข้าวโพดอย่างดีให้เพื่อนบ้านที่เป็นคู่แข่งขันของคุณ” นักข่าวถาม

“ทำไมหรือ” ชาวนากล่าว “คุณไม่รู้หรือว่ากระแสลมจะพัดเกสรออกมาจากดอกข้าวโพดที่บานเต็มที่ เพื่อไปผสมกับเกสรของต้นอื่น ก่อนที่จะเติบโตเป็นฝักข้าวโพด”

ถ้าเพื่อนบ้านของฉันปลูกข้าวโพดด้อยคุณภาพการผสมเกสรระหว่างข้าวโพดพันธุ์ดีกับไม่ดีจะทำให้คุณภาพข้าวโพดลดลงอย่างต่อเนื่อง ถ้าฉันจะปลูกข้าวโพดอย่างดี ฉันต้องช่วยเพื่อนบ้านของฉันปลูกข้าวโพดที่ดีด้วย”

เขาตระหนักดีถึงความเชื่อมโยงของชีวิต ข้าวโพดของเขาไม่สามารถปรับปรุงได้หากข้าวโพดของเพื่อนบ้านยังไม่ดีขึ้น

เช่นเดียวกับชีวิตของเรา ผู้ที่เลือกที่จะอยู่อย่างสันติต้องช่วยเพื่อนบ้านให้อยู่อย่างสงบ

ผู้ที่เลือกที่จะมีชีวิตที่ดีต้องช่วยคนอื่นให้มีชีวิตที่ดีเพราะคุณค่าของชีวิตวัดได้จากชีวิตที่ได้สัมผัส

และผู้ที่เลือกที่จะมีความสุขจะต้องช่วยคนอื่นให้ได้พบกับความสุขด้วย

สวัสดิภาพของแต่ละคนจะผูกพันกับสวัสดิภาพของทุกคน

Posted in ไม่มีหมวดหมู่ | Leave a comment

คนกับกิ่งไม้ The man and the wood

11

โดย Artorn Chandavimol

คนกับกิ่งไม้

The man and the wood

อีสป

ชายคนหนึ่งถือหัวขวานเหล็กเดินเข้าไปในป่า เขาอ้อนวอนขอร้องให้ต้นไม้ในป่ามอบกิ่งไม้เล็กๆให้เขาเพียงกิ่งเดียวเท่านั้น

ต้นไม้ใจดี มีความเมตตากรุณา จึงมอบกิ่งไม้หนึ่งกิ่งให้

ชายคนน้ันนำกิ่งไม้ไปทำด้ามขวาน.แล้วใช้ขวานเล่มนั้น ตัดฟันต้นไม้ใหญ่น้อยล้มตายเป็นจำนวนมาก

ต้นไม้เสียใจมากที่คาดไม่ถึงว่าจะหลงช่วยศัตรูให้มาทำลายตัวเอง

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

อย่ายื่นอาวุธแก่ศัตรูของตน

Don’t help your enemy to destroy yourself.

Posted in ไม่มีหมวดหมู่ | Leave a comment

ชาวนากับหมาและงู The Farmer and his Dog

10

โดย Artorn Chandavimol

ชาวนากับหมาและงู

The Farmer and his Dog

นิทานอีสป

ชาวนาคนหนึ่งกลับบ้านหลังจากที่เสร็จงานในท้องนา ขณะที่ลูกน้อยของเขานอนอยู่ในเปลที่บ้านโดยมีหมาผู้จงรักภักดีของเขาเฝ้ามองเด็กน้อย

เมื่อชาวนาเดินไปถึงห้อง เขาพบว่าเปลเด็กพลิกคว่ำลงและมีเลือดเต็มไปหมด ทั้งยังมองไม่เห็นตัวลูกของเขาด้วย

ชาวนาเข้าใจว่าต้องเป็นฝีมือสัตว์อะไรสักตัวหนึ่ง ที่ฆ่าลูกของตนเป็นแน่เขาเศร้าโศกและหัวเสียอย่างมาก

เขามองเห็นหมาของตน นอนอยู่เงียบๆ โดยมีคราบเลือดติดอยู่ที่ปากและบริเวณลำตัว ชาวนารู้สึกโกรธมาก เพราะเข้าใจว่าหมากัดลูกของตน จึงหยิบขวานขึ้นมาและฟันลงไปที่ตัวหมาผู้น่าสงสาร ซึ่งร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและตายในที่สุด

ชาวนี้รีบวิ่งเข้าไปพลิกเปลที่คว่ำให้หงายและยกเปลขึ้นมา แล้วพบว่าลูกชายตัวน้อยของเขากำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่อย่างปลอดภัย โดยไม่ได้รับบาดเจ็บ

มีงูน่าเกลียดตัวใหญ่ตัวหนึ่งนอนตายอยู่ใกล้ๆ เปลเด็ก โดยมีรอยเขี้ยวหมาและมีครามเลือดกระเด็น

ชาวนาตกใจมาก เขามีความสุขที่ลูกน้อยของเขาปลอดภัย แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกโศกเศร้าเหลือเกินที่สุนัขอันเป็นที่รักต้องมาตายจากไปเพราะความเข้าใจผิดของเขา

ตอนนี้ชาวนาเข้าใจแล้วว่า หมาของเขาได้ต่อสู้และฆ่าเจ้างูร้ายตัวนั้นเพื่อปกป้องลูกน้อยของเขา เขาสำนึกแล้วว่าตัวเองได้ทำผิดพลาด

เขาได้ฆ่าหมาผู้ซื่อสัตย์ของตัวเองโดยปราศจากความยั้งคิด เขาอุ้มลูกน้อยของตนขึ้นมาด้วยความเศร้า

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

“อย่าตัดสินสิ่งใดขณะที่กำลังโกรธ”

Do not make any decision when you are angry.”

Posted in ไม่มีหมวดหมู่ | Leave a comment

แมงมุมกับเด็กหญิงเสื้อขาด The Girl and the Spider

8

โดย  Artorn Chandavimol

แมงมุมกับเด็กหญิงเสื้อขาด

The Girl and the Spider

อีสป

มีเด็กหญิงแสนสวยคนหนึ่งชื่อ อูเรเรีย

วันหนึ่งในขณะที่อูเรเรียกำลังวิ่งเล่นอยู่ เสื้อของเธอที่ทำผ้าฝ้ายก็ถูกตะปูเกี่ยวจนขาด

เมื่อมองเห็นรอยขาดของเสื้อตัวโปรด เธอรู้สึกเศร้าใจอย่างมาก และร้องให้คร่ำครวญอยู่เป็นเวลานาน

แมงมุมตัวหนึ่งที่กำลังชักใยสร้างรังอยู่บริเวณนั้น ได้ยินเสียงสะอื้นของเด็กหญิง จึงถามอาเมเลียว่า “อะไรหนอทำให้เธอเศร้าโศกเสียใจเช่นนี้?”

อูเรเรีย มองไปยังแมงมุมตัวนั้นด้วยน้ำตา แล้วบอกว่า “เสื้อแสนสวยสุดที่รักของหนูถูกตะปูเกี่ยวขาด หนูจึงเสียใจมาก”

เมื่อแมงมุมได้ยินเช่นนั้น จึงกล่าวว่า “ดูฉันสิสาวน้อย! ฉันต้องทำงานอย่างหนักในการชักใยเพื่อสร้างรัง ต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะสร้างบ้านเสร็จตอนเย็นเมื่อวานนี้ และเมื่อเช้านี้ บ้านของฉันก็ถูกทำลายยับเยินไปหมด โดยใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที ด้วยฝีมือของหญิงรับใช้ของบ้านเธอ

ฉันเองเสียใจมากที่บ้านใยแมงมุมของฉันถูกทำลาย แต่หลังจากนั้นฉันคิดได้ว่าแทนที่ฉันจะมามัวร้องไห้เสียใจกับสิ่งที่มันเกิดขึ้นไปแล้ว ฉันควรเริ่มชักใยเพื่อสร้างบ้านใหม่ต่อไปอีกอีกครั้ง

ดังนั้นจงอย่าเสียใจเรื่องเสื้อขาดไปเลย รีบบอกให้แม่ซ่อมแซมเสื้อของเธอดีกว่าวิธีนี้จะทำให้น้ำตาอันมีค่าของเธอไม่เสียเปล่า “

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

อย่ามัวเสียเวลาคิดถึงสิ่งที่ได้สูญเสียหรือสิ่งที่ผ่านไปแล้ว”

“Do not waste time in thinking of what is lost”.

Posted in ไม่มีหมวดหมู่ | Leave a comment

เศรษฐีเลี้ยงลิง The King And The Foolish Monkey

7

โดย  Artorn Chandavimol

เศรษฐีเลี้ยงลิง

The King And The Foolish Monkey

นิทานปัญจตันตระ

เศรษฐีคนหนึ่งเลี้ยงลิงโง่ตัวหนึ่งไว้เขารักมันมาก และนำลิงตัวนี้ไปด้วยทุกหนทุกแห่ง แม้แต่ในห้องนอน

วันหนึ่งขณะเศรษฐีนอนหลับ ลิงทำหน้าที่คอยเฝ้านายอย่างจงรักภักดี มีผึ้งน้อยตัวหนึ่งบินมาเกาะที่หน้าอก

ลิงโง่เกรงว่าผึ้งจะไปกัดต่อย ทำอันตรายต่อนายเศรษฐีของตน จึงหยิบมีดปลายแหลมข้างเตียงจ้วงแทงผึ้งตัวเล็กอย่างแรง

ผึ้งน้อยบินหนีคมมีดได้ทัน แต่มีดอันแหลมคมได้ปักเข้าไปบนอกของเศรษฐีทำให้เศรษฐีถึงความตายในทันที

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่านำคนโง่มาช่วยทำงานสำคัญ A fool can never assist you to glory

Posted in ไม่มีหมวดหมู่ | Leave a comment

ค้างคาวเลือกพวก The Bat, the Birds, and the Beasts

6

โดย Artorn Chandavimol

ค้างคาวเลือกพวก

The Bat, the Birds, and the Beasts

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พวกค้างคาวถือว่าตนมีปีกเหมือนนกเเละก็มีหูเหมือนสัตว์อื่นทั่วๆ ไป ดังนั้นเมื่อนกยกพวกไปต่อสู่กับสัตว์อื่นๆ ค้างคาวก็ขอตัว…ไม่เข้าข้างฝ่ายใดโดยทำตัวเป็นกลาง

พอเมื่อพวกนกมีท่าทีว่าจะชนะ…ค้างคาวก็จะประกาศตัวไปเข้าข้างกับฝ่ายนกทันที

ต่อมาพวกนกกำลังพลาดท่าเสียทีเเก่สัตว์อื่นๆ…ค้างคาวก็ผละจากฝ่ายนกไปเข้าพวกกับสัตว์อื่นๆ

แต่เมื่อพวกนกต่อสู้จนใกล้จะได้รับชัยชนะ…ค้างคาวก็กลับมาอยู่กับพวกนกดังเดิม

วันหนึ่งนกกับสัตว์อื่นๆ ทำสัญญาสงบศึกเเละเป็นมิตรต่อกัน สัตว์ทั้งหลายต่างจึงพากันขับไล่ค้างคาว ไม่ยอมให้เข้าพวกด้วย

ค้างคาวอับอายจึงต้องไปซ่อนตัวอยู่ในถ้ำ…และจะออกจากถ้ำไปหา อาหาร ในตอนกลางคืนเท่านั้น

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

ผู้ที่ขาดความจริงใจนั้นจะไม่มีใครอยากคบหาเป็นเพื่อนด้วย”

“He that is neither one thing nor the other has no friends.”



Posted in ไม่มีหมวดหมู่ | Leave a comment

เมื่อแมวจะเป็นหมอรักษาไก่ Cat as physician to hens

97

โดย Artorn Chandavimol

เมื่อแมวจะเป็นหมอรักษาไก่

Cat as physician to hens

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีแมวตัวหนึ่งได้ข่าวว่าฝูงไก่ในกรงแห่งหนึ่งกำลังป่วย มันจึงแต่งตัวเป็นหมอด้วยการถือไม้เท้าและกระเป๋าหมอแล้วเดินทางไปเยี่ยมเยียนฝูงไก่ถึงกรง

เมื่อถึง แมวจึงได้เคาะประตูพร้อมกับถามฝูงไก่ในกรงว่าพวกเขาเป็นอย่างไรกันบ้าง ถ้าไก่ป่วยไม่สบาย หมอแมวยินดีสั่งจ่ายยาและรักษาฟรีทุกโรคโดยไม่ต้องจ่าย 30 บาท

ฝูงไก่ตอบว่า

“เราทุกตัวสบายดี และจะยังคงสบายดีต่อไปถ้าท่านจะใจดีพอที่จะกลับไปเสีย และปล่อยเราไว้อย่างนี้ดีกว่า”

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ผู้มีสติปัญญาและความรอบคอบย่อมไม่หลงในอุบายของศัตรู

Posted in ไม่มีหมวดหมู่ | Leave a comment

คนเลี้ยงแพะกับแพะป่า The Goatherd and the wild goats

85

โดย Artorn Chandavimol

คนเลี้ยงแพะกับแพะป่า

The Goatherd and the wild goats

เย็นวันหนึ่งขณะที่คนเลี้ยงแพะกำลังต้อนฝูงแพะบ้านกลับจากทุ่งหญ้า เขาพบว่ามีแพะป่าหลายตัวเข้ามาปะปนอยู่ด้วย เขาจึงปิดคอกขังแพะป่าไว้รวมกับแพะบ้านของเขาตลอดคืน

เขาให้อาหารแพะบ้านของเขาเองเพียงนิดหน่อยแค่พอประทังชีวิตอยุ่ได้เท่านั้น แต่กลับให้อาหารแพะป่ามากมายเพื่อล่อให้พวกมันมาอยู่รวมกับฝูงแพะบ้านของเขา

ต่อมาเมื่อเขาก็นำฝูงแพะทั้งหมดออกไปหาหญ้ากินข้างนอก พวกแพะป่าพากันวิ่งหนีไปยังภูเขาโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ คนเลี้ยงแพะตะโกนต่อว่าแพะป่าว่าไม่รู้สึกสำนึกบุญคุณที่หนีเขาไป เพราะเขาก็ได้เอาใจใส่ดูแลแพะป่ามากว่าพวกแพะบ้านของเขาเองเสียอีก

แพะป่าตัวหนึ่งหันมาร้องบอกว่า “นั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมพวกเราจึงทิ้งท่านไป เพราะท่านปฏิบัติต่อพวกเราดีกว่าแพะบ้านที่เป็นเพื่อนที่จงรักภักดีของท่านมานมนานแล้ว ต่อไป ถ้ามีแพะพวกอื่นมาหลังจากพวกเราอีก ท่านก็คงจะชอบพวกมันมากกว่าพวกเรา”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : การที่จะเลิกคบเพื่อนเก่าเพื่อจะชนะใจเพื่อนใหม่นั้นเป็นความคิดที่โง่เง่า

Posted in ไม่มีหมวดหมู่ | Leave a comment